Recensie: Het meisje op de foto – Carina Bergfeldt

thumbnail_IMG_5819

Achterflap

Wanneer Viktor Hyldgaard na een avond stappen in het Zweedse Skövde niet thuiskomt, vreest zijn vrouw het ergste. De jonge rechercheur Anna Eiler, die op de zaak wordt gezet, gelooft aanvankelijk niet dat er sprake is van een misdaad, totdat in een klein meertje een afschuwelijke vondst wordt gedaan. Tussen de waterlelies drijft een lichaam. In de keel van het slachtoffer is een foto van een vrouw gestoken. Het meer, dat onder de lokale bevolking bekendstaat als ‘Valdemars graf’, herbergt echter nog verschrikkelijker geheim. Auteur en journalist Carina Bergfeldt is terug met een indringende en bij vlagen sinistere psychologische thriller. 

Auteur

Carina Bergfeldt (1980) is Amerika-correspondent voor de Zweedse tv-zender SVT. Hiervoor werkte ze tien jaar lang als journalist bij Aftonbladet, het grootste dagblad van Zweden. Voor haar reportage over het bloedbad op het Noorse eiland Utøya werd ze bekroond met de belangrijkste journalistieke prijs van Zweden, waarmee ze een van de jongste winnaars ooit werd. Bergfeldts thriller debuut De moord op mijn vader verscheen in 12 landen. In verband met haar werk woont ze afwisselend in Washington D.C. en Stockholm.

Mijn mening

Allereerst wil ik uitgeverij A.W. Bruna bedanken voor het recensie exemplaar van dit boek.

De korte inhoud van het boek was er een die me direct aansprak. De woorden Sinister en psychologisch werkten als een trigger op me en ik dacht, dit boek moet ik lezen. Blij was ik dan ook toen ik dit boek op mijn deurmat mocht verwelkomen.

Het was tijd. Hij wist het. Hij voelde hoe de hand van de engel zij schouder stevige vastpakte. Als er iets was wat alle uren onder water hem hadden geleerd, dan was het naar haar luisteren Ze kende hem beter dan hij zichzelf. Hij vermande zich, keek op van het duikershorloge, gleed dertig centimeter naar voren en keek een paar seconden naar wat er plotseling voor hem lag. Mijn god, dacht hij. Mij god.

In het boek volgen we voornamelijk twee personages, de jonge, ambitieuze rechercheur Anna en de wat eigengereide journalist Julia. Al snel in het boek is duidelijk dat beide personages de nodige persoonlijke bagage hebben. Ik kwam er tijdens het lezen ook achter dat dit boek het tweede deel in een serie is. Helaas heb ik het eerste deel niet gelezen.

Het boek begint met een vage, maar lugubere vondst, om vervolgens een korte sprong terug in de tijd te maken. Dit lijkt verwarrend maar gedurende het lezen valt alles weer op zijn plek. De hoofdstukken zijn kort waardoor je gemakkelijk va hoofdstuk tot hoofdstuk kunt lezen.

Een personage waar ik mij goed in kon vinden was Anna. Ze werkt hard, laat het kaas niet van haar brood eten, maar is diep van binnen beschadigd en onzeker.

Bij Julia kreeg ik een wat onbehaaglijker gevoel waar ik nog steeds mijn vinger niet op kan leggen.

Het verhaal bouwt zich redelijk op, maar mist echt de spanningsdraad naar mijn mening. Ondanks dat het verhaal goed in elkaar zit, kon het mijn aandacht niet goed vasthouden. Ik raakte afgeleid en heb er voor mijn doen ook lang over gedaan het boek uit te lezen. Ik weet niet precies wat het is, maar iets miste er in het boek, wat mij bij sommige andere boeken dwingt verder te lezen. Ik vond het verhaal vrij veel blijven hangen in hetzelfde. Hierdoor kwam het wat traag over helaas.

star-678038_640star-678038_640star-678038_640

Het meisje op de foto

ISBN: 9789400503199. Uitgeverij: A.W. Bruna. Oorspronkelijke titel: Fotografiet. Vertaald door: Corry van Bree. Verschijningsjaar: 2016. Aantal pagina’s: 288

Bestel je dit boek via deze link bij Bruna, dan ontvang ik er een kleine vergoeding voor. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *