Mommy Story #5: Verschillen tussen eerste en tweede kindje

Inmiddels is mijn zoontje drie en mijn dochtertje ruim negen maanden. Een vraag die veel gesteld wordt is wat is het verschil tussen het eerste en tweede kindje? En dan niet doelend op hun karakter want elk kindje is tenslotte uniek. Maar meer hoe ze anders zijn in hoe je met ze omgaat. Deze vraag heeft mij aan het denken gezet, want ik had er niet zo snel een antwoord op. Maar gedurende de maanden waarin ik er twee heb zijn me wel een aantal dingen opgevallen.

Je word makkelijker

Waar ik bij mijn eerste zoontje zowat van de bank af sprong of alles liet vallen als hij begon te huilen, ben ik daar wat rustiger in geworden. Natuurlijk ga ik naar haar toe als zij blijft huilen en zal ik haar troosten, maar met twee kinderen is het soms nou eenmaal zo dat er even gewacht moet worden. Wanneer ik bezig ben met mijn zoontje en dochterlief gaat huilen, zal zij soms even moeten wachten tot ik klaar ben. Andersom geldt dit natuurlijk ook. Soms doe ik dit ook bewust omdat ik ze beiden ook niet het gevoel wil geven dat de ander belangrijker. Wanneer mijn jongste bijvoorbeeld huilt, zeg ik hardop: Mama komt zo, mama is nu even met je broer bezig. Bewust zeg ik dit hardop zodat mijn zoontje ook hoort dat het nu even zijn tijd is.

Bij mijn oudste hield ik mij ook heel strak aan de voedingsschema’s. Wanneer mogen ze wat eten etc. Mijn tweede proeft vaak alles al en krijgt ook altijd een hapje als wij zitten te eten.

De tweede gaat mee in the flow

Toen mijn zoontje er eenmaal was, werden onze bezigheden echt aangepast en afgestemd op zijn klok. Wanneer hij moest eten of slapen stond dit centraal en pasten wij onze afspraken daarop aan. De tweede hier gaat mee in de huidige flow. Niet alles wordt nu naar haar aangepast. Uiteraard wordt er wel rekening gehouden met haar rust, maar het komt ook voor dat wij lekker op pad zijn en zij haar slaapje doet in de kinderwagen. Zij hobbelt mee in ons ritme.

Minder onzekerheid, Meer vertrouwen

Ongeacht of alles bij een eerste kindje goed ging, heb je waarschijnlijk bij een tweede kindje meer zelfvertrouwen. Je durft meer uit handen te geven en hebt vertrouwen in je eigen kunnen. Je weet immers al hoe het moet en wat je zelf kan. Ook weet je wanneer je misschien om hulp moet vragen. Al die punten van herkenning zorgen voor een gevoel van veiligheid en zelfvertrouwen, ongeacht of dingen niet altijd goed gaan.

Strenger? Of juist minder streng?

Wat ik veel om mij heen hoor is dat mensen zeggen dat je als tweede of derde kindje meer mag thuis dan het eerste kind. Dit zou komen omdat mensen alles al een keer hebben meegemaakt en op die manier dus makkelijker zouden worden. Persoonlijk herken ik dat nog niet echt. Maar mijn dochtertje is dan ook pas 8 maanden. Zelf denk ik dat mijn man en ik soms behoorlijk streng kunnen zijn voor onze oudste. Hij is er een met een eigen willetje en geef hem een vinger en hij pakt je hand. Bij hem is consequent zijn dus wel echt een must. Zoals ik er nu naar kijk ga ik dit hetzelfde doen bij mijn tweede kindje, maar of dit ook echt zo is, de tijd zal het leren.

Hoe ervaren andere mama’s dit? Herken je dit of juist niet?

-X-

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *