Recensie: Weet je nog – Virginie Grimaldi

Korte inhoud

Zo had ik me mijn leven niet voorgesteld: moeder van een vierjarige zoon en weer alleen. Ik weet bovendien niet wat ik pijnlijker vind: Dat mijn man bij me weg is en ik moet aanzien hoe mijn gezin uit elkaar valt of dat ik op vijfendertigjarige leeftijd weer bij mijn ouders in mijn tienerkamer woon. Waar is het toch allemaal mis gegaan?

Ik heb Ben een miljoen keer gebeld om te zeggen dat ik van hem houd. Ik heb hem gesmeekt, heb een etentje geëist en geprobeerd zijn gevoelens weer aan te wakkeren. Ik heb zelfs een selfie met een onbekend gemaakt in de kroeg om op Facebook te zetten. Ik denk dat ik alles heb geprobeerd…

Auteur

Virginie Grimaldi besteedt alle tijd die ze heeft aan schrijven: of het nu gaat om boeken of om haar populaire blog. Haar eerste roman werd alom lovend ontvangen en wordt verfilmd. Met de roman Weet je nog debuteert Grimaldi in het Nederlands taalgebied.

Mijn mening

In Weet je nog volgen we Pauline, moeder van de vierjarige Jules en na een jarenlang huwelijk weer alleen. Tot overmaakt van ramp is zij weer ingetrokken bij haar ouders. Door alle gebeurtenissen verloopt het op haar werk ook allemaal niet meer zo soepel en wordt ze voorlopig met verlof gestuurd. Wanneer haar familie samenkomt in haar droomvakantiehuis lijkt de negatieve cirkel compleet. Dit komt nooit meer goed.

Ik blijf gewoon doorlopen, in de hoop dat dat hem van gedachten doet veranderen. Maar dan ken ik mijn broer nog niet. Als hij een dier zou zijn, dan was hij een schaamluis.

Het boek kent een herkenbaar en veel voorkomend onderwerp. Ik denk dat veel mensen de gebeurtenis herkenbaar zullen vinden. Het is een beladen setting die de nodige emoties los maakt. Toch weet Grimaldi dit verhaal een komische twist te geven. Het verhaal zit vol zelfspot en sarcasme, iets waar ik mij prima in kan vinden en herkennen. Hierdoor wordt het onderwerp een stuk luchtiger en geeft het de lezer een andere kijk op alle gebeurtenissen. Diverse thema’s komen aan bod: een scheiding, het verlies van een dierbare, strubbelingen in de familie. En ondanks dat dit onderwerpen zijn die als emotioneel zwaar worden ervaren weet Grimaldi toch een lach op je gezicht te toveren.

Het verhaal wordt geschreven vanuit een drietal perspectieven: Het heden, herinneringen vanuit Pauline, en later ook herinneringen vanuit Ben. Wanneer je al deze delen combineert zie je het volledige plaatje.

Het is niet omdat het anders afloopt dan jij wilt, dat het niet goed afloopt.

Dit boek is mijn eerste kennismaking met deze auteur. En wat mij betreft zeker niet de laatste. Ik vind het een kunst als een auteur zulke zware gebeurtenissen kan vertolken in een verhaal met zowel een lach als een traan.

Weet je nog

ISBN: 9789401607889. Uitgeverij: Xander uitgevers. Oorspronkelijke titel: Le parfum du bonheur est plus fort sous la pluie. Vertaald door: Felice Portier en Aniek Njiokiktjien. Verschijningsjaar: 2017. Aantal pagina’s: 316.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *